Deelbare bogen

(Home)

 


Ruud Mendel, Boerenjasmijn.

Boerenjasmijn is een struik die met zijn witte geurige bloemen prachtig bloeit en tot een meter of 4 hoog kan worden. En ook van deze mooie plant kun je bogen maken. Zelfs heel leuke bogen als je de juiste stukken kiest, zoals Ruud Mendel hier laat zien.

 

Twee takken zijn zo afgezaagd dat, als ze samen worden gevoegd, er een boog met recurves ontstaat. De stukken passen in een stalen bus van ca 10 cm lengte, die afkomstig is van een fietsframe. Deze eenvoudige koppelmethode leent zich er prima voor om van struiken en korte stukken hout een boog te maken.

Zoals je hier boven kunt zien, kan hout drogen heel sfeervol zijn. Het geschilde hout is in 3 avonden gedroogd voor een tuinhaard, in totaal circa 12 uur. Het hout was zo warm gemaakt dat je het bijna niet vast kon houden. Daarnaast is het nog enkele dagen gedroogd door zon en wind.

 

Het resultaat. Een zeer elegant boogje van ca 166 cm. met natuurlijke, statische recurves. Het trekgewicht van de boog is 27 lbs bij 27 inch.


Jan vd Veen. RVS bussen.

Au Au! Dat doet wel even zeer: een getillerde boog doorzagen.

Maar even doorbijten en de twee precies sluitende bussen aanbrengen. De korte is 5 cm, de lange 10 cm. De buitendiameter van de laatste is 38 mm. Dunner kan ook. Bijvoorbeeld een zadelpen en de bijpassende framebuis zijn een goed alternatief. (Vraag de eigenaar van de fiets wel even of hij het kan missen.)

Zorg dat de bussen goed klem zitten, om verschuiven of loswrikken te voorkomen. Maak het hout bijvoorbeeld net iets te ruim. Daarna verhit je de bussen zodat ze uitzetten en klop je ze op hun plek. Als ze daarna afkoelen zitten ze muurvast.

Op bovenstaande foto zijn de bussen aangebracht. Ook zijn recurves gestoomd in de werparmen. Dat doet al een stuk minder zeer!

Bij het tilleren van een boog met recurves is het uitlijnen van de pees vaak een probleem omdat de recurves naar de zijkant weg willen buigen. Dit is door de ronde bussen voor een deel op te vangen doordat de werparmen onderling verdraaid kunnen worden.

Door een pennetje in de korte en een gleufje in de lange bus wordt de uiteindelijke positie gezekerd.

Hmmmm. Nou doet het helemaal geen pijn meer.

71 inch lang, 29 inch treklengte, 25 pond trekkracht. Een lichte boog, maar door de recurves, de slanke punten, de lichte pees en superlichte pijlen toch snel. Ter vergelijk, deze boog schiet 20 grams pijlen bijna even snel (137 fps) als een 40 ponds rechte boog met 30 grams pijlen (140 fps). Ze vallen natuurlijk eerder dood, en hebben minder impact. Maar bij het doelschieten binnen de 25 meter is dat niet van belang.

 

Geinteresseerd in de benodigde koppelbussen, kijk dan eens hier.

 

 


Houtje touwtje bamboeboog

Ook deze boog is gemaakt voor een Zelfgebouwdebogenwedstrijd in Stavoren.

Had ik het al eerder gezegd? Bamboe is erg gemakkelijk te bewerken en erg sterk. Als je een selfbow maakt van een dik stuk, haal dan de rug uit de zachte binnenkant van de bamboepijp en de buik uit de harde buitenschil. Aan de rugzijde tilleren!! In het begin kraakt hij even door het inscheuren (echt waar) maar daarna heb je een boog die altijd weer mooi terugkomt.  Net als bij hout: goed laten drogen voor optimale prestaties.

De takedown constructie bestaat bij deze boog uit twee houten pennetjes, twee gaatjes en een touwtje.

Over gemakkelijk te bewerken gesproken: de recurves zijn per stuk binnen een kwartier gemaakt door te verhitten boven een gasvlam en daarna in een mal te buigen.

 

 


 

 

Jan vd Veen. Stalen koker met wiggen.

Boog voor Zelfbouwwedstrijd Stavoren.

De takken van taxus waren te kort om een boog uit 1 stuk te maken. Daarom zijn ze in een stalen koker aan elkaar gezet. Met wiggen worden ze vast gezet. Dezen zijn ook weer eenvoudig los te halen.

Na het splijten waren de takken eigenlijk ook aan de dunne kant. Door de wiggen wat langer te maken worden de delen nabij het handvat steviger. Om met zulke dunne stukken toch voldoende trekgewicht over te houden kon er niet veel hout weggenomen worden. De tiller (kromming) is dus niet echt goed geworden. Maar het taxus, waarbij het spinthout volledig in tact is, kan veel hebben. Na twee weken oefenen staat de boog nog nauwelijks naar de pees.

De kromme werparmen zijn zo uitgelijnd dat de pees recht over het handvat loopt. Voor het schieten maakt die krommingen geen enkel verschil. De boog schiet prima!

Naar mijn idee en goede methode om eens een serieuze boog van te maken. Veel stukken hout die anders weggaan kunnen zo gebruikt worden. Maar dan misschien wel even zoeken naar een ronde buis, dat ligt wel zo lekker in de hand!

 


Kees Bakker. Stalen koker en bouten.

 

 

Kees maakt veel van zijn schietspullen zelf. Let ook op de pijlenkoker van een dameslaars en de fraaie standaard van takjes iepenhout.

De boog zelf heeft Kees ook van dit mooie hout gemaakt. De boom was besmet met de beruchte iepenziekte. Vandaar de grijze vlekken op het hout.

Het takedown-systeem bestaat uit een met leer omwikkelde stalen buis waarin de werparmen worden geschoven. Ze zijn gefixeerd met boutjes. Door 1 bout los te maken is de boog te delen.

 

(In het kort nog iets over de vorm van de boog. Er is gekozen voor een smal profiel, zoals bij een engelse longbow. Iepen is prima bogenhout, en wordt al duizenden jaren gebruikt. Maar het is niet sterk genoeg om dit smalle profiel aan te kunnen zonder aanzienlijke vervorming aan te nemen in ongespannen toestand. Het is aan te raden bogen van ongelamineerd iepen minimaal 4.5 cm breed te maken. Dit neemt overigens niet weg dat Kees met deze boog aan de leiding gaat in de "hout-competitie" van zijn club en menig professioneel product achter zich laat. Zet 'm op Kees.)

 


WIE VOLGT?

 

 

 

(Home)